Szkoła Podstawowa nr 32 z Oddziałami Integracyjnymi
im. Małego Powstańca w Warszawie

Integracja sensoryczna

Metoda integracji sensorycznej jest jedną z najnowszych kompleksowych metod terapeutycznych w Polsce. Stosowana jest w odniesieniu do dzieci z opóźnieniami w rozwoju psychoruchowym, trudnościami w nauce szkolnej i z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Metodę tę stworzyła amerykańska psycholog, pedagog specjalny i terapeutka zajęciowa Jean Ayres.

Teoria Integracji sensorycznej głosi, że zmysły dostarczają do mózgu informacje z całego naszego ciała i znajdującego się wokół nas otoczenia. W każdym momencie życia odbieramy niezliczoną liczbę danych zmysłowych pochodzących z oczu, uszu, skóry (zmysł dotyku), mięśni, ścięgien i stawów (zmysł priopriocepcji czyli czucia głębokiego), a także zmysłu przedsionkowego, który odbiera siłę grawitacji  i rejestruje wrażenia z ruchu ciała. Mózg rejestruje, segreguje i przetwarza te informacje tak by mogły być użyte w celowym działaniu. Prawidłowe funkcjonowanie każdego dziecka oraz jego wszechstronny rozwój uzależniony jest od prawidłowego rozwoju integracji sensorycznej.

Celem terapii jest poprawa funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego odpowiedzialnego za odbiór i przetwarzania bodźców zmysłowych. Terapeuta prowadzący zajęcia pracuje z dzieckiem, w określony sposób dostarczając odpowiednich bodźców sensorycznych. Zajęcia odbywają się w specjalnie do tego przeznaczonej sali, wyposażonej w sprzęt terapeutyczny i atrakcyjne dla dzieci zabawki.

Zachowania, które mogą wskazywać na zaburzenia integracji sensorycznej:
- nadmierna ruchliwość
- upodobanie do  skakania z wysokości, skakania po meblach
- brak wyczucia i delikatności przy okazywaniu uczuć (np. zbyt mocne przytulanie się)
- trudności w uczeniu się jazdy na rowerze
- niechęć do obcinania włosów, paznokci oraz innych zabiegów pielęgnacyjnych
- opóźniony rozwój mowy
- trudności z koncentracją
- niechęć do zabaw manualnych (wycinanie, rysowanie, kolorowanie)
- upodobanie do przepychania/ ciągnięcia innych osób lub przedmiotów
- mylenie podobnych liter (p – b – d, l – t – ł)
- niechęć do zabaw ruchowych z rówieśnikami
- trudności na rytmice lub na zajęciach gimnastycznych, tanecznych
- nieuzasadnione agresywne zachowania wobec otoczenia
- trudności z zasypianiem.