Łódzka Szkoła dla Słabo Widzących i Niewidomych "NA DZIEWANNY" ROK ZAŁOŻENIA 1934

Terapia Integracji Sensorycznej - Metoda SI


Świat odbieramy za pomocą zmysłów. Każdy z nas jest świadomy posiadania zmysłu dotyku, smaku, wzroku i słuchu. Bodźce płynące ze świata zewnętrznego są odbierane i przekazywane do odpowiednich części układu nerwowego, który z kolei ma za zadanie je zinterpretować i odpowiedzieć na nie. Właściwe działanie tego układu na każdym etapie, określamy właśnie integracją sensoryczną.

 

Terapia zaburzeń integracji sensorycznej polega na takim stymulowaniu układu nerwowego, aby dać mu możliwość właściwej pracy, czyli prawidłowego odbierania, przetwarzania i odpowiedzi na bodźce płynące ze środowiska i naszego ciała.

 

Metoda SI polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne (wzrok, słuch, dotyk, smak, węch) oraz bodźce płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowaga i czucie głębokie). Terapia jest przyjemna dla dzieci, polega głównie na aktywności ruchowej. Prowadzona jest w dużej sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt podwieszany (huśtawki, platformy, helikopter, hamak, drabinki) oraz przenośny tj.: trampoliny, duże piłki, beczka, równoważnie, zabawki i ścieżki fakturowe.

Terapeuta w sposób kontrolowany dostarcza dziecku odpowiednią ilość bodźców do jego poszczególnych zmysłów i układów.

 

Cele i zadania terapii:

  1. obserwacja i diagnoza rozwoju procesów integracji sensorycznej,
  2. stworzenie indywidualnego programu terapii dla każdego dziecka,
  3. usprawnianie pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego,
  4. stanowi bazę do rozwoju nowych umiejętności.

Cele i zadania terapii u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i głębokim:

  1. pobudzanie zmysłów,
  2. integracja zmysłowo - ruchowa,
  3. wykształcenie świadomości schematu własnego ciała (Somatognozji),
  4. wypracowanie gotowości do nauki.

Najważniejsze w terapii integracji sensorycznej jest nie wyuczanie zachowań. W tym celu ćwiczenia wykonywane przez dziecko dobiera się tak, żeby za każdym razem czymś się różniły. Najlepsze efekty osiąga się, kiedy terapia jest w formie zabawy. Zadania stawia się na granicy możliwości dziecka, jednak tak, żeby z wysiłkiem było w stanie je wykonać. W ten sposób dziecko poprawia nie tylko swoje funkcjonowanie fizyczne, ale staje się bardziej pewne swoich umiejętności, zyskuje poczucie własnej wartości . Dla powodzenia terapii bardzo ważny jest dobry kontakt dziecka z terapeutą.

 

Nauczyciele integracji sensorycznej - mgr Tisa Kręzel, mgr Anna Mrozowska