Rada Rodziców        Zajęcia dodatkowe                
Rekrutacja          Kącik logopedyczny          Poczytaj                





 

 

REGULAMIN REKRUTACJI DZIECI DO PRZEDSZKOLA NR 19

W TOMASZOWIE MAZOWIECKIM

NA ROK SZKOLNY 2014/2015

 

Podstawa prawna:

 

1. Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz.2572 z późn. zm.).

2. Statut Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Mazowieckim.

 

I. Tok postępowania rekrutacyjnego

 

  1. Przebieg rekrutacji dzieci do przedszkola obejmuje:

1)        Określenie liczby miejsc organizacyjnych w przedszkolu;

2)        Ogłoszenie o rekrutacji dzieci do przedszkola na rok szkolny

3)        Przyjmowanie „Wniosków o przyjęcie dziecka do przedszkola”;

4)        Powołanie Komisji Rekrutacyjnej;

5)        Ustalenie terminu i miejsca posiedzenia Komisji;

6)        Wykonywanie zadań należących do Komisji Rekrutacyjnej;

7)        Ogłoszenie wyników rekrutacji dzieci do przedszkola.

 

II. Zasady postępowania rekrutacyjnego

 

  1. Dyrektor Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Mazowieckim ogłasza rekrutację:

1)        na tablicy ogłoszeń dla rodziców,

2)        na stronie internetowej przedszkola.

 

  1. Wychowaniem przedszkolnym obejmuje się dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 6 lat.

 

  1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor może przyjąć dziecko, które ukończyło 2,5 roku.

 

  1. W przypadku dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wychowaniem przedszkolnym może być objęte dziecko w wieku powyżej 6 lat, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 8 lat. Obowiązek szkolny tych dzieci może być odroczony do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 8 lat.

 

  1. Dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, którym odroczono spełnianie obowiązku szkolnego na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują to prawo do końca okresu na jaki zostało udzielone.

 

  1.  Dzieci niepełnosprawne mogą być przyjęte do oddziału specjalnego po przedłożeniu orzeczenia do kształcenia specjalnego wydanego przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną, określającego ich poziom rozwoju psychofizycznego i stan zdrowia.
  2. W celu zapewnienia dziecku podczas pobytu w publicznym przedszkolu, odpowiedniej opieki, odżywiania oraz metod opiekuńczo-wychowawczych rodzic dziecka przekazuje dyrektorowi przedszkola, uznane przez niego za istotne dane o stanie zdrowia, stosowanej diecie i rozwoju psychofizycznym dziecka.

 

  1.  Dziecko w wieku 5 i 6 lat jest zobowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne. W przypadku dzieci 6 letnich to rodzice decydują  o tym czy dziecko rozpocznie naukę w szkole czy pozostaje w przedszkolu.

 

  1. W roku szkolnym 2014/2015 dziecko urodzone w okresie od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r. , które w tym roku szkolnym nie rozpocznie spełniania obowiązku szkolnego, kontynuuje przygotowanie przedszkolne w przedszkolu.

 

  1. Liczba oddziałów określona w dokumencie „Organizacja przedszkola" jest liczbą maksymalną i w przypadku zgłoszenia do przedszkola mniejszej liczby dzieci ulega odpowiedniemu zmniejszeniu.

 

  1. Postępowanie rekrutacyjne jest prowadzone na wniosek rodzica kandydata.

 

  1. Rodzic kandydata przedkłada wszystkie niezbędne dokumenty i oświadczenia do wniosku.

 

  1. Wniosek o przyjęcie do publicznego przedszkola, może być złożony do nie więcej niż trzech wybranych publicznych przedszkoli.

 

  1. We wniosku, o przyjęcie do publicznego przedszkola określa się kolejność wybranych publicznych przedszkoli, w porządku od najbardziej do najmniej preferowanych.

 

  1. Do publicznego przedszkola lub publicznej innej formy wychowania przedszkolnego przyjmuje się kandydatów zamieszkałych na obszarze danej gminy.

 

  1. Postępowanie rekrutacyjne do publicznego przedszkola przeprowadza się co roku na kolejny rok szkolny na wolne miejsca w publicznym przedszkolu.

 

  1. Rodzice dzieci przyjętych do danego publicznego przedszkola corocznie składają na kolejny rok szkolny deklarację o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego w tym przedszkolu, w terminie 7 dni poprzedzających termin rozpoczęcia postępowania rekrutacyjnego.

 

  1.  W przypadku większej liczby kandydatów spełniających warunek, o którym mowa w ust. 15, niż liczba wolnych miejsc w publicznym przedszkolu na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę łącznie następujące kryteria:

1)      wielodzietność rodziny kandydata;

2)      niepełnosprawność kandydata;

3)      niepełnosprawność jednego z rodziców kandydata;

4)      niepełnosprawność obojga rodziców kandydata;

5)      niepełnosprawność rodzeństwa kandydata;

6)      samotne wychowywanie kandydata w rodzinie;

7)      objęcie kandydata pieczą zastępczą.

 

  1. Kryteria, o których mowa w ust. 18, mają jednakową wartość – 10 pkt.

 

  1. W przypadku równorzędnych wyników uzyskanych na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego lub jeżeli po zakończeniu tego etapu dane publiczne przedszkole nadal dysponuje wolnymi miejscami, na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę kryteria określone przez dyrektora w uzgodnieniu z prezydentem miasta, z uwzględnieniem zapewnienia jak najpełniejszej realizacji potrzeb dziecka i jego rodziny, zwłaszcza potrzeb rodziny, w której rodzice albo rodzic samotnie wychowujący kandydata muszą pogodzić obowiązki zawodowe z obowiązkami rodzinnymi, oraz lokalnych potrzeb społecznych.

 

  1. Kryteriom, o których mowa w ust. 20, przyznaje się określoną liczbę punktów i przedstawiają się następująco:

 

 

Lp.

Opis kryteriów

Liczba punktów

 

1.

dzieci obojga rodziców pracujących, uczących się lub studiujących w trybie dziennym

6

 

2.

dzieci zgłoszone do przedszkola na pobyt dłuższy niż 5 godzin dziennie

a)      do 8 godzin dziennie

b)      powyżej 8 godzin dziennie

 

4

6

 

3.

rodzeństwo kontynuujące edukację przedszkolną w danym przedszkolu

4

 

4.

starsze rodzeństwo uczęszczające do szkoły w pobliżu przedszkola

1

 

* W przypadku uzyskania równej ilości punktów przez wielu kandydatów, decyduje większa liczba zadeklarowanych przez rodziców godzin  korzystania przez dziecko z wychowania przedszkolnego.

 

  1. Kandydaci zamieszkali poza obszarem gminy-miasto Tomaszów Mazowiecki mogą być przyjęci do publicznego przedszkola na terenie tej gminy, jeżeli po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego gmina nadal dysponuje wolnymi miejscami w tym przedszkolu W przypadku większej liczby kandydatów zamieszkałych poza obszarem danej gminy przeprowadza się postępowanie rekrutacyjne. Przepisy ust. 18–21 stosuje się odpowiednio.

 

  1. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego publiczne przedszkole, nadal dysponuje wolnymi miejscami, dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki przeprowadza postępowanie uzupełniające.

 

  1. Postępowanie uzupełniające powinno zakończyć się do końca sierpnia roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, na który jest przeprowadzane postępowanie rekrutacyjne.

 

  1. Do postępowania uzupełniającego przepisy niniejszego regulaminu stosuje się odpowiednio.

 

 

 

III. Harmonogram na rok szkolny 2014/2015

  1. 1.      Rekrutacja dzieci do przedszkola na rok szkolny 2014/2015 odbywa się w terminie ustalonym przez dyrektora i organ prowadzący.
  2. 2.      Harmonogram przedstawia się następująco:

 

od dnia

godz.

do dnia

godz.

czynności rodzica *

Kontynuacja wychowania przedszkolnego

17  luty 2014 r.

 

28 luty  2014 r.

 

potwierdza wolę kontynuowania przez dziecko wychowania przedszkolnego w roku szkolnym 2014/2015,

składa w przedszkolu deklarację

Rekrutacja do Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Mazowieckim

 

3 marzec 2014 r.

 

14 marzec 2014 r.

 

zapoznaje się z ofertą przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych (wykaz placówek znajduje się na stronie internetowej Urzędu Miasta www.tomaszow-maz.pl w zakładce Oświata-Przedszkola, Szkoły) oraz wypełnia wniosek o przyjęcie do przedszkola

3 marzec 2014 r.

 

17 marzec 2014 r.

15.00

wypełniony wniosek wraz z załączonymi dokumentami potwierdzającymi spełnianie przez kandydata kryteriów składa w przedszkolu

19 marzec 2014 r.

10.00

20 marzec 2014 r.

 

sprawdza w przedszkolu czy kandydat został  zakwalifikowany  do przyjęcia

 

Postępowanie rekrutacyjne dla dzieci 5-6 letnich na wolne miejsca w przedszkolu

21 marzec 2014 r.

 

24 marzec 2014 r.

 

 

Postępowanie rekrutacyjne dla dzieci 3-4 letnich na wolne miejsca w przedszkolu

26 marzec 2014 r.

 

27 marzec 2014 r.

 

 

31 marzec 2014 r.

10.00

04 kwiecień 2014 r.

15.00

sprawdza w przedszkolu, czy dziecko zostało przyjęte

potwierdza na piśmie uczęszczanie dziecka do przedszkola, w którym zostało przyjęte

Rekrutacja uzupełniająca

14 kwiecień 2014 r.

 

 

18 kwiecień 2014 r.

 

 

po opublikowaniu wykazu wolnych miejsc, może ubiegać się o przyjęcie dziecka na wolne miejsca

składa wniosek wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnianie przez kandydata kryteriów

22 kwiecień 2014 r.

10.00

25 kwiecień 2014 r.

15.00

sprawdza w przedszkolu, w którym złożył wniosek o przyjęcie na wolne miejsce, czy dziecko zostało przyjęte potwierdza na piśmie uczęszczanie dziecka do przedszkola, w którym zostało przyjęte

 

*rodzic - należy przez to rozumieć także prawnego opiekuna dziecka oraz osobę (podmiot) sprawującą  pieczę zastępczą nad dzieckiem

 

 

IV. Skład komisji rekrutacyjnej

 

  1. Postępowanie rekrutacyjne do publicznego przedszkola, przeprowadza komisja rekrutacyjna powołana przez dyrektora przedszkola.

 

  1. W skład komisji rekrutacyjnej wchodzą:

a)        trzech przedstawicieli Rady Pedagogicznej

 

  1. Dyrektor wyznacza przewodniczącego komisji rekrutacyjnej.

 

  1. Do zadań komisji rekrutacyjnej należy w szczególności:

 

a)        ustalenie wyników postępowania rekrutacyjnego i podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych,

 

Wyniki postępowania rekrutacyjnego podaje się do publicznej wiadomości w formie listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych, zawierającej imiona i nazwiska kandydatów oraz informację o zakwalifikowaniu albo niezakwalifikowaniu kandydata do danego publicznego przedszkola.

 

b)        ustalenie i podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych,

 

Komisja rekrutacyjna podaje do publicznej wiadomości listę kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych do danego publicznego przedszkola, publicznej innej formy wychowania przedszkolnego, publicznej szkoły, publicznej placówki, na zajęcia w publicznej placówce oświatowo-wychowawczej, na kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy. Lista zawiera imiona i nazwiska kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych lub informację o liczbie wolnych miejsc.

 

c)        sporządzenie protokołu postępowania rekrutacyjnego.

 

  1. Listy, kandydatów zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych oraz kandydatów przyjętych i nieprzyjętych podaje się do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie w widocznym miejscu w siedzibie danego publicznego przedszkola. Listy zawierają imiona i nazwiska kandydatów uszeregowane w kolejności alfabetycznej oraz najniższą liczbę punktów, która uprawnia do przyjęcia.
  2. Dzień podania do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i nieprzyjętych jest określany w formie adnotacji umieszczonej na tej liście, opatrzonej podpisem przewodniczącego komisji rekrutacyjnej.

 

  1. Postępowanie Komisji Rekrutacyjnej jest jawne.

 

 

V. Dokumenty występujące w procedurze rekrutacji

 

  1. Regulamin postępowania rekrutacyjnego dzieci do Przedszkola Nr 19
  2. Zarządzenie dyrektora w sprawie powołania komisji rekrutacyjnej
  3. Deklaracja o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego w Przedszkolu Nr 19
  4. Wniosek o przyjęcie dziecka do Przedszkola Nr 19
  5. Dokumenty dołączane do wniosku:

1)   dokumenty potwierdzające spełnianie przez kandydata kryteriów, o których mowa w art. 7b ust. 1b, art. 20c ust. 2, odpowiednio:

a)               oświadczenie o wielodzietności rodziny kandydata,

        Oświadczenia składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

b)               orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie równoważne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.[1])),

        składa się w oryginale, notarialnie poświadczonej kopii albo w postaci urzędowo poświadczonego zgodnie z art. 76a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odpisu lub wyciągu z dokumentu, jak również może być składane w postaci kopii poświadczanej za zgodność z oryginałem przez rodzica kandydata.

c)                prawomocny  wyrok sądu rodzinnego orzekający rozwód lub separację lub akt zgonu oraz oświadczenie o samotnym wychowywaniu dziecka oraz niewychowywaniu żadnego dziecka wspólnie z jego rodzicem,

        składa się w oryginale, notarialnie poświadczonej kopii albo w postaci urzędowo poświadczonego zgodnie z art. 76a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odpisu lub wyciągu z dokumentu, jak również może być składane w postaci kopii poświadczanej za zgodność z oryginałem przez rodzica kandydata.

d)               dokument poświadczający objęcie dziecka pieczą zastępczą zgodnie z ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 135, ze zm.[2]));

        składa się w oryginale, notarialnie poświadczonej kopii albo w postaci urzędowo poświadczonego zgodnie z art. 76a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odpisu lub wyciągu z dokumentu, jak również może być składane w postaci kopii poświadczanej za zgodność z oryginałem przez rodzica kandydata.

 

2)   dokumenty potwierdzające spełnianie przez kandydata kryteriów określonych przez dyrektora w uzgodnieniu z organem prowadzącym;

a)            oświadczenie rodziców o zatrudnieniu / nauce – dla rodziców pracujących, lub uczących się , studiujących w trybie dziennym.

       Oświadczenia składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

b)            oświadczenie : moje / nasze dziecko uczęszczało ( przed 01.09.2014 r. ) do Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Maz. – dotyczy rodzeństwa kandydata

         Oświadczenia składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

c)             oświadczenie : moje / nasze dziecko uczęszcza/ będzie uczęszczać do Szkoły Podstawowej nr …................. w Tomaszowie Maz.. – dotyczy rodzeństwa kandydata

       Oświadczenia składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

 

  1. Lista kandydatów zakwalifikowanych do rekrutacji
  2. Lista kandydatów niezakwalifikowanych do rekrutacji
  3. Lista kandydatów przyjętych
  4. Lista kandydatów nieprzyjętych
  5. Wniosek do komisji rekrutacyjnej o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia kandydata
  6. Uzasadnienie odmowy przyjęcia kandydata
  7. Odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej

 

VI. Zadania dyrektora przedszkola

 

  1. Ustalenie w porozumieniu z prezydentem:

1)      Terminów postępowania rekrutacyjnego,

2)      Terminów składania dokumentów,

3)      Terminów postępowania uzupełniającego.

  1. Ustalenie w porozumieniu z prezydentem kryteriów rekrutacji z uwzględnieniem zapewnienia jak najpełniejszej realizacji potrzeb dziecka i jego rodziny, zwłaszcza potrzeb rodziny, w której rodzice albo rodzic samotnie wychowujący kandydata muszą pogodzić obowiązki zawodowe z obowiązkami rodzinnymi, oraz lokalnych potrzeb społecznych.
  2. Określenie wzoru wniosku jeżeli organ prowadzący go nie określił
  3. Powołanie komisji rekrutacyjnej; określenie jej zadań i wyznaczenie przewodniczącego.
  4. Przeprowadzenie procedury rekrutacji.
  5. Podanie do publicznej wiadomości wyników rekrutacji.
  6. Przekazanie informacji o nieprzyjęciu dziecka prezydentowi miasta.

 

 

VII. Przepisy końcowe

  1. Liczbę dzieci w oddziałach określają obowiązujące przepisy zawarte w statucie przedszkola.

 

  1. Ilekroć w regulaminie jest mowa o:

1)        rodzicach – należy rozumieć także prawnych opiekunów dziecka oraz osoby (podmioty) sprawujące pieczę zastępczą nad dzieckiem.

2)        wielodzietności rodziny – oznacza to rodzinę wychowującą troje i więcej dzieci;

3)        samotnym wychowywaniu dziecka – oznacza to wychowywanie dziecka przez pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że osoba taka wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.

 

  1. O przyjęciu dziecka do publicznego przedszkola w trakcie roku szkolnego decyduje dyrektor.

 

Kontrola oświadczeń

  1. Przewodniczący komisji rekrutacyjnej może żądać dokumentów potwierdzających okoliczności zawarte w oświadczeniach składanych przez rodziców, w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, lub może zwrócić się do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kandydata o potwierdzenie tych okoliczności. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) potwierdza te okoliczności w terminie 14 dni.

 

  1. W celu potwierdzenia okoliczności zawartych w oświadczeniach, wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata korzysta z informacji, które zna z urzędu, lub może wystąpić do instytucji publicznych o udzielenie informacji o okolicznościach zawartych w oświadczeniach, jeżeli instytucje te posiadają takie informacje. Oświadczenie o samotnym wychowywaniu dziecka może być zweryfikowane w drodze wywiadu, o którym mowa w art. 23 ust. 4a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.

 

  1. Na żądanie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kandydata, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe są obowiązane do udzielenia wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności zawartych w oświadczeniach, jeżeli posiadają takie informacje.

 

  1. Do prowadzenia spraw, o których mowa w ust. 4 i 5, wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata może upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej, kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy lub inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy.

 

Procedura odwoławcza

  1. W terminie 7 dni od dnia podania do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych, rodzic kandydata może wystąpić do komisji rekrutacyjnej z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia kandydata do Przedszkola nr 8 w Tomaszowie Maz.

 

  1. Uzasadnienie sporządza się w terminie 5 dni od dnia wystąpienia przez rodzica kandydata z wnioskiem, o którym mowa w ust. 5. Uzasadnienie zawiera przyczyny odmowy przyjęcia, w tym najniższą liczbę punktów, która uprawniała do przyjęcia, oraz liczbę punktów, którą kandydat uzyskał w postępowaniu rekrutacyjnym.

 

  1. Rodzic kandydata może wnieść do dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania uzasadnienia.

 

  1. Dyrektor Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Mazowieckim rozpatruje odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, o którym mowa w ust. 7, w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

 

  1. Na rozstrzygnięcie Dyrektora Przedszkola nr 19 w Tomaszowie Mazowieckim , służy skarga do sądu administracyjnego.

 

Ochrona danych osobowych kandydatów

  1. Dane osobowe kandydatów zgromadzone w celach postępowania rekrutacyjnego oraz dokumentacja postępowania rekrutacyjnego są przechowywane nie dłużej niż do końca okresu, w którym uczeń korzysta z wychowania przedszkolnego w danym publicznym przedszkolu.

 

  1. Dane osobowe kandydatów nieprzyjętych zgromadzone w celach postępowania rekrutacyjnego są przechowywane w publicznym przedszkolu, przez okres roku, chyba że na rozstrzygnięcie dyrektora przedszkola, została wniesiona skarga do sądu administracyjnego i postępowanie nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.

 

  1. Jeżeli w wyniku postępowania rekrutacyjnego na rok szkolny 2014/2015 dziecko zamieszkałe na obszarze danej gminy, któremu gmina ma obowiązek zapewnić możliwość korzystania z wychowania przedszkolnego, nie zostało przyjęte do danego publicznego przedszkola, dyrektor tego przedszkola informuje o nieprzyjęciu dziecka do przedszkola wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

 

  1. „Regulamin rekrutacji” jest dostępny zainteresowanym w kąciku dla rodziców oraz na stronie internetowej przedszkola.

 

  1. Regulamin wchodzi w życie od 27 lutego 2014 r.

 

                                                                                                             mgr Jadwiga Brajer

                                                                                                             Dyr. Przedszkola Nr 19

 

 

Tomaszów Mazowiecki, dnia 27.02.2014 r.



[1]      )  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 171, poz. 1016, Nr 209, poz. 1243 i 1244 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 986 i 1456 oraz z 2013 r. poz. 73, 675, 791, 1446 i 1645.

[2]      ) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 154, 866 i 1650. Tekst jednolity nie uwzględnia zmiany ogłoszonej w Dz. U. z 2012 r. poz. 1519.

 

 

 

 

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

 

Czy jesteś despotycznym rodzicem?

 

Wymagający czy po prostu despotyczni? Asertywni czy autorytarni? Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że jako rodzice przekraczamy granice i działamy na niekorzyść dziecka.

(fot. Fotolia)

Z boku może się wydawać, że jesteśmy po prostu zdecydowani i konsekwentni. Nie pozwalamy dziecku bawić się, gdy trzeba siadać do obiadu, zakładamy mu zieloną czapkę zamiast czerwonej, bo jest cieplejsza albo dajemy do picia sok malinowy zamiast pomarańczowego, bo zdrowszy. Brzmi logicznie? Tak. W czym więc problem? Jeśli dodamy, że nie rozmawiamy, a wydajemy polecenia, w naszym zachowaniu wobec malucha nie ma czułości, mówimy nieznoszącym sprzeciwu tonem głosu, to może okazać się, że jesteśmy zbyt wymagający i apodyktyczni.


Złoty środek
Granice są trudne do ustalenia, ale tylko pozornie. Zwykle wystarczy odrobina uwagi i zastanowienia. Bo co to właściwie znaczy apodyktyczny? Dzieci to małe rozrabiaki i łatwo mogą nam „wejść na głowę”. Doskonale orientują się, co powiedzieć, by rozczulić mamę, kiedy się zbiło wazon czy rozbawić, by nie musieć robić tego, o co prosi tata. Zatem potrzebna jest nam stanowczość i zdecydowanie, które okazujemy poprzez zachowanie, mimikę, ton głosu. I wszystko dobrze, dopóki jesteśmy nieprzekupni wobec próśb lub sprzeciwu dziecka wtedy, gdy trzeba je zdyscyplinować.

Kłopot pojawia się, gdy nasza surowość staje się jedynym modelem wychowawczym, który stosujemy. Gdy poza wymaganiami, ocenami, żądaniami nie ma przytulania, chwalenia, uśmiechów, czyli zachowań, dzięki którym dziecko wie, że jest kochane i akceptowane. Bo kiedy to otrzymuje, to wie, że tylko jak będzie niegrzeczne, to zdenerwuje mamę i ona będzie mówić podniesionym głosem. W ten sposób uczymy dzieci, co jest dobre, a co złe, jakie zachowanie jest właściwe, a jakie niegrzeczne. Stawianie jasno określonych granic, pomaga zarówno nam, jak i maluchowi. Chyba, że te granice są tak wyśrubowane, że stają się niesprawiedliwe i krzywdzące.

 
 

Dzieci i ryby głosu nie mają
Kiedy dziecko otrzymuje wyłącznie negatywne komunikaty: „Mówiłam, żebyś się nie garbił”, „Znowu to samo, ile razy można powtarzać”, „Nie założysz dzisiaj tej sukienki, nie dyskutuj ze mną”, to albo rezygnuje i wycofuje się, albo zaczyna się buntować. Taka postawa może się utrwalić i przenieść na relacje z innymi, także w dorosłym życiu. Dziecko wychowując się w domu apodyktycznych rodziców (obojga lub jednego) nie bardzo rozumie, dlaczego tylu rzeczy nie można robić, a rodzic jest ciągle niezadowolony. Nie zna zasad, którymi kieruje się mama czy tata albo są one tak przesadne, że nie zostawiają miejsca dla wrażliwości i odrębności dziecka. Po prostu ma być tak, jak oni chcą. Dlatego maluch zaczyna mieć problem z własnym zdaniem i poczuciem wartości, zaczynają się trudności w kontaktach z rówieśnikami.

Dom apodyktycznych rodziców to dla dziecka rodzaj więzienia, klatki. Dominującą formą komunikacji są rozkazy. Psycholodzy wyróżniają dwa typy takiej postawy u dorosłych. Apodyktyczny ojciec zazwyczaj jest chłodny emocjonalnie, niedostępny, czasem wręcz używa przemocy. Natomiast matka zwykle nie pozwala dziecku na uzyskanie autonomii. Oboje najpierw mówią jak się ubrać, co jeść, a potem z kim się przyjaźnić, co jest „dla ciebie najlepsze”, jak musisz się zachowywać.

 

 

 

 

 

Bezpieczeństwo dziecka w sieci

 

Coraz więcej dzieci regularnie korzysta z Internetu. Co zrobić, aby nic im nie zagrażało? Poznajcie 10 prostych porad dla rodziców i ich podopiecznych, które pomogą zadbać o bezpieczeństwo młodych ludzi w sieci.

Kampania firmy Norton pod hasłem „Serfuję. Respektuję” nawołuje internautów do szanowania się nawzajem w sieci. Jej zadaniem jest informowanie i edukowanie użytkowników o tym, jak zwiększyć osobiste bezpieczeństwo w internecie, przez wzięcie odpowiedzialności za swoje działania i szanowanie praw innych osób. Jedną z kluczowych kwestii jest tu cyberprzemoc, która staje się coraz poważniejszym problemem i może mieć miejsce zarówno za pośrednictwem komputerów, jak i urządzeń przenośnych. Dorośli muszą edukować swoje dzieci w zakresie zachowania w sieci, aby mieć pewność, że unikają one rozmów z nieznajomymi i nie akceptują próśb o dołączenie do grona znajomych od nieznanych osób. Warto też skrócić czas spędzany przez dzieci w internecie lub ograniczać aplikacje pobierane przez nie na telefony komórkowe, aby zapobiec tego typu sytuacjom.

Marian Merritt, ekspert bezpieczeństwa internetowego Norton, przygotowała 10 prostych porad dla rodziców i ich podopiecznych, które pomogą zadbać o bezpieczeństwo młodych ludzi w sieci.

1. Nie dziel się swoimi danymi – nie umieszczaj w sieci poufnych informacji, takich jak Twój domowy adres, nr telefonu czy adres pracy Twoich rodziców, ponieważ cyberprzestępcy mogą użyć tych danych do stworzenia w sieci fałszywych profili z wiarygodnymi informacjami.
2. Co wędruje do sieci, zostaje w sieci – używaj ustawień prywatności, by mieć pewność, że tylko Twoi znajomi oraz rodzina mogą zobaczyć zdjęcia, które umieszczasz w internecie. Unikaj zamieszczania informacji o wakacjach, mogą być wskazówką dla przestępców, że Twojej rodziny nie ma w domu!
3. Sprawdzaj ustawienia prywatności – upewnij się, że na Twoich profilach w sieciach społecznościowych ustawiłeś odpowiednie zabezpieczenia, tak by tylko Twoi znajomi mogli zobaczyć osobiste informacje na Twój temat. Używaj ustawień prywatności by szczegółowo określić, kto może zobaczyć Twoje posty, zdjęcia i filmy.
4. Bezpieczne hasła – podzielenie się Twoim hasłem z rodzicami jest mądrym pomysłem, ale pamiętaj by nie dawać go przyjaciołom, nawet, jeśli przyrzekną, że nikomu go nie zdradzą! Tworząc hasło zadbaj o to, by nie było to coś, co inni mogą łatwo odgadnąć, jak np. imię Twojego zwierzaka. Używaj liter i cyfr oraz wielkich i małych znaków.
5. Zawsze chroń swoje urządzenia przenośne – upewnij się, że Twoje urządzenia przenośne są chronione blokadą ekranu i numerem PIN, by zawarte w nich osobiste informacje pozostawały bezpieczne. Korzystaj z aplikacji zabezpieczających, by w razie kradzieży lub zgubienia urządzenia można było łatwo wymazać zawarte w nim informacje.
6. Nie rozmawiaj z nieznajomymi – zarówno będąc w wirtualnym jak i prawdziwym świecie nie nawiązuj kontaktów z nieznajomymi i zawsze powiadamiaj rodziców, jeśli ktoś obcy próbował zostać Twoim znajomym. Zdarza się, że ludzie, z którymi rozmawiasz online nie są tymi, za których się podają. Osobistymi informacjami dziel się wyłącznie z przyjaciółmi, rodziną i ludźmi, których znasz w „prawdziwym świecie”.
7. Słuchaj doświadczonych dorosłych – oni zawsze będą się o Ciebie martwić. Pomóż im się uspokoić nie rozmawiając przez internet z obcymi a także nie spędzając w nim zbyt wiele czasu.
8. Uważaj na niebezpieczne i nieznane strony internetowe – kiedy robisz zakupy w sieci korzystaj ze znanych sklepów o dobrej reputacji. Upewnij się, że płatności odbywają się za pośrednictwem bezpiecznych stron internetowych, które możesz rozpoznać po adresie zaczynającym się od https oraz symbolu kłódki na pasku adresowym przeglądarki.
9. Uważaj, w jakie linki klikasz – unikaj wchodzenia na odnośniki z poczty internetowej, komunikatorów czy sieci społecznościowych, jeśli nie masz pewności, że pochodzą od osób, które znasz. Cyberprzestępcy mogą również włamać się na konta twoich znajomych i podszywając się pod nich wysyłać wiadomości, że mają kłopoty i potrzebują finansowego wsparcia. Nie wierz w komunikaty, które brzmią podejrzanie lub zawierają zadziwiająco dobre oferty.
10. Upewnij się, że używasz aktualnego oprogramowania zabezpieczającego – jest ono teraz dostępne na wielu urządzeniach: komputerach, smartfonach czy tabletach. Sprawdź czy posiadasz najbardziej aktualną wersję, tylko taka zapewni Ci bezpieczeństwo.


 


  W jaki sposób zachęcać dzieci do picia wody?

  "Mamo! Nie chcę pić wody! Wolę oranżadę!" - to najczęściej
  słyszy rodzic, kiedy próbuje nakłonić swoją pociechę do
  wypicia szklanki wody. Niestety, najmłodsi nie lubią jej i 
  piją jej bardzo mało. Woda nie ma intensywnego smaku, nie
  przyciąga ich uwagi kolorem. Dzieci kochają też bąbelki!
  W porównaniu z barwnymi, słodkimi napojami, zwykła
  niegazowana woda jest dla nich po prostu nudna.
  Żeby dziecko częściej po nią sięgało, my rodzice
  powinniśmy już od najwcześniejszych lat przyzwyczajać je
  do jej picia!

  Bądźmy przykładem! To najprostszy i bardzo skuteczny sposób,
  aby nauczyć nasze dziecko nawyku picia wody i zasad zdrowego
  odżywiania. "Nie chcę frytek babciu! Wolę ryż!" - czy uważasz,
  że Twoje dziecko nigdy nie wypowie takich słów?
  To nie jest niemożliwe! Twoja pociecha będzie sięgać po
  zdrowe przekąski, ale aby tak się stało, sami musimy unikać
  frytek i hamburgerów, a owoce i warzywa powinny być stałym
  elementem naszych posiłków. Nigdy nie przekonamy dziecka do
  picia wody, jeśli najpierw przyzwyczaimy go do słodkiego
  smaku herbaty czy innych napojów lub jeśli sami w jego
  dziecku szansę. Niech pozna i przyzwyczai się do neutralnego
  smaku wody jak najwcześniej, wtedy samo będzie wybierać ją
  w pierwszej kolejności. Nie obawiaj się, że dziecko nie
  zaakceptuje płynu, który nie jest słodki - to bezzasadne.

  Gdy Twoje dziecko prosi o coś do picia, podaj mu szklankę wody.
  Postępuj tak już od najwcześniejszych lat jego życia.
  Jeżeli wciąż będzie grymasić, zastosuj pewien "podstęp".
  Nalej wodę do ulubionego kubka dziecka i dodaj odrobinę
  świeżego soku z cytryny, pomarańczy czy mandarynki.
  Dzięki temu woda nabierze ciekawego dla dziecka smaku
  i chętniej ją wypije. Bardzo możliwe, że poprosi o więcej!
  Wykorzystuj słomki i kolorowe kubki - to gadżety,
  które dodatkowo uatrakcyjnią wodę. Już maluchowi pozwalaj
  na odrobinę samodzielności i pozwól nalewać wodę do kubeczka.
  Czasami możliwość naśladowania "dorosłej" czynności jest
  wystarczającą zachętą.

  Dzieci uwielbiają bawić się wodą!
  A my rodzice wiemy o tym najlepiej. Ile razy musieliśmy
  wycierać szmatką kałuże, które nasze dzieci zrobiły w 
  kuchni czy w łazience podczas zabaw? Najmłodsi uwielbiają
  brać kąpiel w wannie albo bawić się w przelewanie wody,
  stojąc na stołku przy zlewie. Woda jest niezmiernie ciekawa
  dla naszej pociechy, daje wiele możliwości i bynajmniej nie
  służy tylko do picia. Skorzystajmy z tego! Rozmawiajmy z 
  dziećmi o wodzie, o tym jak ważna jest dla otaczającego nas
  środowiska, jakie ma możliwości i zastosowania. Niech dzieci
  dowiadują się o niej nie tylko od nauczycieli, ale również
  od nas! Wytłumaczmy szkrabowi, że bez wody nie byłoby nas,
  nie rosłyby rośliny, a króliczki nie skakałyby po polanie.
  Dzięki temu dziecko doceni wodę, a być może będzie też dbało,
  aby nie marnowała się w domu. To nie tylko sposób na poszerzenie
  jego wiedzy, ale też na zacieśnienie Waszych relacji.
  Inicjujmy zabawy związane z motywem wody. Przeprowadzajmy mini
  -eksperymenty. To będzie dla nich świetna rozrywka, a także
  pożyteczna lekcja. Poprzez zabawę dziecko rozwija swoje zdolności
  emocjonalno-poznawcze. Może się także relaksować i wyciszyć.
  Pobaw się z dzieckiem podczas kąpieli w wannie, a z
  pewnością prześpi smacznie całą noc (i Ty podobnie).

  Podczas zabaw wykorzystujcie ulubione przedmioty pociechy.
  Niech ozdobi kubek, który będzie służył do picia wody,
  pobawi się jej smakiem i kolorem. Najmłodsi uwielbiają
  też puszczać bańki wodne, barwić wodę farbami, bawić się
  nią w ogródku, kiedy jest ciepło czy przelewać wodę do
  naczyń o różnych kształtach. Dzięki zabawom dziecko dowie
  się, co to jest objętość albo jaki jest związek pojemności
  naczynia z jego wielkością i kształtem. Dobrym pomysłem są
  również zajęcie rodzinne, jak np. wspólne podlewanie roślin.
  Czyż nie jest to wspaniały sposób na przyjemne i pożyteczne
  spędzenie czasu ze swoją pociechą?

  Pamiętajmy, że dając dobry przykład będziemy w stanie
  zdziałać o wiele więcej niż nakazując czy zabraniając.
  Rozmawiajmy o wodzie, zachęcamy dzieci do zabaw!
  Nasz wysiłek z pewnością zaprocentuje na przyszłość!




          KARTA PRAW DZIECKA

  Mam prawo nie tylko do egzystencji, ale i do życia.
  Mam prawo do własnej osobowości. Nie jestem niczyją własnością.
  Mam prawo być równym każdej innej istocie ludzkiej bez względu na wiek.
  Mam prawo oczekiwać szacunku.
  Mam prawo być sobą, posiadać własną tożsamość.
  Mam prawo wyrażać moje myśli i uczucia, a także być wysłuchanym.
  Mam prawo pytać "dlaczego" i otrzymywać odpowiedź.
  Mam prawo być wychowywanym bez krzyku, bez lekceważenia czy poniżania.
  Mam prawo dorastać w swoim własnym tempie i oczekiwać akceptacji dla tego tempa.
  Mam prawo nie doznawać bólu fizycznego ze strony zagniewanych ludzi.
  Mam prawo być kochanym takim, jakim jestem.
  Mam prawo pod rozważnym kierownictwem, do myślenia we własnym imieniu i do podejmowania
  decyzji.
  Mam prawo do odpowiedzialności za siebie.
  Mam prawo do odczuwania radości, szczęścia, smutku, opuszczenia, złości i bólu.
  Mam prawo do wygrywania.
  Mam prawo troszczyć się i być przedmiotem troski, wychowywać i być wychowywanym, dawać
  i otrzymywać.
  Mam prawo sam kształtować swoje przekonania, wierzenia i normy.
  Mam prawo do wolności.
  Mam prawo uznawać i akceptować prawa innych wynikające z karty praw.
  Deklaracja Praw Dziecka Narodów Zjednoczonych, 1959 r. to dziesięciopunktowy dokument.
  Dokument odnoszący prawa człowieka do dzieci. Dopiero 30 lat później 1989 r.
  Narody Zjednoczone przyznały dzieciom ochronę traktatową. Krajowa Rada Swobód
  Obywatelskich z siedzibą w Londynie opublikowała szereg dokumentów dotyczących
  praw dziecka m.in. " Prawa dzieci; raport z pierwszej krajowej konferencji poświęconej
  prawom dzieci ", 1972 r. W Polsce Konwencja o prawach dziecka obowiązuje od 1991 r.

  Wybrane organizacje i fundacje działające na rzecz dzieci w Polsce :
  Komitet Ochrony Praw Dziecka - Warszawa
  Fundacja Dziecięca Listy do Świata - Kraków
  Fundacja Dzieci Niczyje - Warszawa


  Instytucje:
  Poradnie psychologiczno - pedagogiczne
  Rodzinne Ośrodki Diagnostyczno - Konsultacyjne
  Poradnie Zdrowia Psychicznego
  Sądy Rodzinne i Opiekuńczy


Przedszkole - jak wybrać to najlepsze?

  Wybierając przedszkole, zwykle kierujemy się względami praktycznymi
  (np. odległość od domu) i edukacyjnymi (zależy nam, żeby maluch miał
  rytmikę, angielski itd). Ale ważniejsze jest to, by przedszkole
  było dla trzylatka miejscem przyjaznym. Jak je rozpoznać?
  Oto pięć rzeczy, na które powinniśmy zwrócić szczególną uwagę.



  1. Adaptacja

  Przedszkole powinno ułatwiać dzieciom adaptację,
  uwzględniając ich potrzeby.
  Trzylatek przede wszystkim musi się czuć bezpiecznie.
  To jego podstawowa potrzeba emocjonalna, którą
  zaspokajają rodzice i bliscy. Dlatego ich obecność
  w okresie adaptacji przedszkolnej jest niezbędna.
  Adaptacja to proces, w którym dziecko stopniowo
  obdarza zaufaniem nowe miejsce i osoby. Śmielszym
  maluchom wystarczą nieraz dwa-trzy dni, by poczuć się pewnie.
  Inne czasem dopiero po kilku tygodniach zdolne są do rozłąki,
  a i to na chwilę.
  W wielu przedszkolach organizuje się cykliczne spotkania
  dla trzylatków i ich rodziców. Uczestnicząc w zajęciach,
  dzieci poznają nowe miejsce i obowiązujące w nim reguły.
  Trzylatek potrzebuje czasu, by zrozumieć obyczaje życia
  grupowego.
  Musi wiedzieć, o co trzeba się pytać pani, jak wyglądają posiłki,
  w jaki sposób sprząta się zabawki. W okresie adaptacji może się
  tego nauczyć. Jeśli te spotkania nie wystarczą, by dziecko
  zadomowiło się w przedszkolu, rodzice powinni móc towarzyszyć
  mu po rozpoczęciu roku szkolnego.

  2. Toaleta i higiena

  Kiedy dziecko odczuwa potrzebę fizjologiczną, powinno móc ją
  zaspokoić bez żadnych przeszkód.
  Trzylatek uczy się dopiero rozpoznawania swoich potrzeb
  fizjologicznych i musi mieć swobodny dostęp do ubikacji.
  Nie wolno wymagać od dzieci, by załatwiały się na komendę,
  ani utrudniać im korzystania z toalety. Maluch ma prawo do
  intymności. Bywa, że potrzebuje dłuższej chwili spokoju i 
  odosobnienia i nie należy go poganiać. Personel powinien się
  od nosić ze zrozumieniem do dziecięcego uczucia wstydu i
  traktować malucha z taktem. Inaczej cała sfera związana
  z wydalaniem może obrosnąć w niedobre skojarzenia,
  powodując komplikacje emocjonalne.


  3. Jedzenie

  Dziecko powinno decydować, czy, co i ile je. Nie wolno go
  zmuszać ani namawiać. Przedszkole powinno mu zapewnić stały
  dostęp do wody.
  Dziecko potrzebuje zdrowej diety, ale nic na siłę. Karmienie
  kogoś wbrew woli jest naruszaniem jego nietykalności cielesnej.
  Nie należy też nakłaniać dziecka do jedzenia za pomocą manipulacji:
  "Za mamusię, za tatusia", "Jak nie dokończysz zupy, to będziesz
  przy niej siedziała do końca dnia". Im mniej nacisków, tym
  szybciej malec nauczy się rozpoznawać swoje potrzeby, zrozumie,
  co mówi mu jego ciało. Mówi: "Chce mi się pić" - i dziecko
  szuka czegoś do picia. Mówi: "Nie lubię marchewki" - i maluch
  odmawia jedzenia. A może ciało mówi: "To wygląda apetycznie,
  chętnie spróbuję,". Dziecko musi się uczyć zarówno odmawiania,
  jak i próbowania. A jeśli będzie czuło, co służy jego ciału,
  a co nie, to w przyszłości łatwiej sprzeciwi
  się namowom na spróbowanie alkoholu, papierosów czy narkotyków.

   
  4. Odpoczynek

  Przedszkole powinno zapewniać dziecku odpoczynek w taki sposób
  i wtedy, gdy ono tego potrzebuje.
  Dzieci potrzebują odpoczynku - mają w przedszkolu mnóstwo
  wrażeń, dużo się ruszają, ich układ nerwowy jest jeszcze
  mało wytrzymały.
  Na ogół najmłodsze grupy po obiedzie leżakują. Jednak nie
  wszystkie trzylatki potrzebują snu o godzinie 12. I na pewno
  leżakowanie nie musi trwać dwie godziny, bo staje się katorgą
  dla maluchów, które nie śpią. Dzieci są różne. Jedne męczą
  się szybko, inne są wytrzymałe.
  Maluch musi się nauczyć odczytywać własną potrzebę odpoczynku
  i snu. Przedszkole powinno zapewnić inną formę spędzania
  czasu dzieciom,które nie śpią.
 

  5. Współpraca z rodzicami

  Pracownicy przedszkola powinni współpracować z rodzicami,
  nie mogą traktować ich jak intruzów.
  Nauczycielkom trudno niekiedy pogodzić się z obecnością
  rodziców w przedszkolu. Odczuwają irytację, niepokój,
  nie mają pomysłu na współpracę. Tymczasem rodzice powinni
  mieć udział w kształtowaniu programu i możliwość porozmawiania
  z nauczycielką o swoim dziecku,kiedy czują taką potrzebę.
  Nie mogą czuć się w przedszkolu intruzami.
  Chodzi o to, żeby mogli poobserwować dziecko w grupie,
  nie zakłócając zajęć. Będzie to możliwe, jeśli wspólnie
  z personelem uzgodnią warunki swego pobytu.
 
 
 

 
    Leworęczne?Praworęczne?
 
    Większość z nas w tym dzieci dużo sprawniej, częściej
    i chętniej posługuje się prawą ręką, nogą, okiem, uchem.
    Stąd też wzięło się powszechne przekonanie, że prawa
    strona jest lepsza od lewej i nawet o nieudaczniku
  zwykło się mówić, że „ma dwie lewe ręce".
    Jednak wśród nas są i tacy, u których to lewa
    strona wiedzie prym.

    Co sprawia więc, że część z nas jest prawo-
    a część leworęcznych? O tym, czy dziecko jest
    lewostronne - leworęczne, czy prawostronne -
    praworęczne czyli o stronności (lateralizacji)
    przesądza większa sprawność wszystkich podwójnych
    narządów po tej samej stronie ciała, a więc nie
    tylko ręki, ale też nogi, oka, ucha.
    Leworęczność jest bowiem tylko jednym z objawów
  przewagi jednej połowy ciała nad drugą.

    Gdy dominują wszystkie narządy znajdujące się
    po lewej stronie ciała, nie ma powodu do zmartwień,
    kiedy przeważają te po prawej - również nie
    trzeba się niepokoić. Problemy zaczynają się,
  gdy np. dziecko pisze i je prawą ręką, a 
    jednocześnie chętniej ogląda przedmioty lewym okiem,
    mrużąc przy tym prawe, gdy słysząc szept, nadstawia
    lewe ucho, gole strzela lewą nogą. Znacznie trudniej
  przychodzi mu wówczas nauka pisania oraz czytania
    i bywa, że gorzej orientuje się w terenie.

              MÓZG

  Dużą rolę w stronności ludzkiego ciała pełni mózg,
  który składa się z dwóch półkul prawej i lewej.
  Ich role wzajemnie się uzupełniają, choć każda
  odpowiada za różne funkcje. Z badań neurologicznych
  wynika, że prawa półkula zwana emocjonalną, odpowiada
  za uczucia i myślenie abstrakcyjne, a lewa – tzw.
  racjonalna - za mowę. Wiadomo, że główne drogi nerwowe,
  przenoszące informacje do mózgu i z mózgu, krzyżują się:
  lewa półkula dowodzi prawą stroną ciała, prawa - lewą.
  A więc to lewa część mózgu decyduje o tym, co robi prawa ręka.
  U tzw. mańkutów dominująca jest prawa, emocjonalna półkula.
  Może dlatego sławni artyści, np. Michał Anioł, Nicolo Paganini
  czy Charlie Chaplin byli leworęczni?


              >GENY?

  Jedna z koncepcji winą za leworęczność obarcza geny.
  Prawdopodobieństwo urodzenia takiego dziecka,
  gdy oboje rodzice są leworęczni, wynosi aż 46 proc.,
  z rodziców praworęcznych zaledwie 2 proc.
  Według teorii amerykańskiego neurologa Normana Geschwinda,
  leworęczność wynika z podwyższonego (w okresie życia płodowego)
  poziomu męskiego hormonu płciowego - testosteronu.
  Prawdopodobnie ten stan rzeczy wpływa hamująco na rozwój
  lewej półkuli wzmacniając tym samym prawą, odpowiedzialną m.in.
  za kierowanie lewą ręką. Teorię tę potwierdzają statystyki:
  leworęczność jest częstszym zjawiskiem u chłopców
  niż u dziewczynek.


  JAK SPRAWDZIĆ U MAŁEGO DZIECKA
  CZY JEST PRAWO- CZY LEWORĘCZNE?


  U niemowląt trudno ustalić, która strona ciała dominuje.
  Z reguły ok. 15. dnia życia zaczynają się one przyglądać
  swojej prawej ręce, a dopiero ok. 40. - lewej. Ale to jeszcze
  o niczym nie świadczy, bo czasem nawet na początku szkoły
  trudno jest dokładnie ustalić, która strona dominuje u
  początkującego ucznia.

  Sami naukowcy mówią o kilku typach lateralizacji m.in. jednorodnej
  (gdy człowiek wszystko robi prawym lub lewym okiem, uchem, ręką
  i nogą) skrzyżowanej (gdy dominuje np. lewe oko czy ucho oraz prawa
  ręka czy noga) czy nieustalonej - czyli do końca nie wiadomo,
  która strona i które narządy dominują u człowieka (np. może
  równie często i sprawnie pisać prawą, jak i lewą ręką).

  Konfiguracji różnego typu może tu być naprawdę dużo.

  Niezależne jednak od tego, która strona ciała dominuje u dziecka,
  nie powinno się tego zmieniać na siłę. Jeśli więc twoja pociecha
  jest mańkutem, niech nim pozostanie. Warto mieć świadomość,
  że zmuszanie do posługiwania się prawą ręką może wpędzi dziecko
  w stres, poczucie winy i niedowartościowanie, które w skrajnych
  przypadkach mogą doprowadzić u niego do zaburzeń emocjonalnych,
  lęku, kłopotów z koncentracją, a wreszcie problemów ze sprawnym
  czytaniem i pisaniem.

  Wzmożonej czujności wymagają natomiast przypadki kiedy dziecko
  posługujące się raz jedną, raz drugą ręką, żadnej z czynności
  nie wykonuje dobrze żadną z nich.

  W takich przypadkach podjęcie decyzji o ukierunkowaniu dziecka,
  którą ręką ma się posługiwać, warto podjąć wspólnie z psychologiem,
  po przeprowadzeniu badań.


Część takich testów sprawdzających można spróbować przeprowadzić
  w domu. Jak zbadać lateralizację swojego dziecka? Dzieci najwięcej
  umiejętności demonstrują bawiąc się. Zaproponuj więc swojemu
  dziecku różne zabawy angażujące wzrok, słuch, ruch i w tym czasie
  bacznie je obserwuj. Porównuj sprawność, szybkość i precyzję
  wykonywanych przez nie czynności. Każdą z obserwacji dokładnie
  zanotuj w pamięci lub na kartce i powiedz o nich później przy
  okazji wizyty w poradni. Takie informacje na pewno pozwolą podjąć
  później właściwą dla dziecka i jego rozwoju decyzję.


        Oto kilka przykładów zabaw:

    Narysuj na kartonie dwa koła. Poproś, by dziecko wycięło je
    raz jedną, raz drugą ręką. Patrz, którą najpierw sięgnęło po
    nożyczki. Oceń czas i jakość wyciętych kół.
    Gdy dziecko podrzuca piłkę w górę raz jedną, raz drugą ręką,
    patrz, którą rzuca i chwyta sprawniej. Poproś, by dziecko,
    raz jedną, raz drugą ręką, wkładało do butelki 30 rozsypanych
    koralików. Zanotuj, którą najpierw sięgnęło po nie i którą
    sprawniej wkładało.
    Poproś, by przez zwinięty kawałek kartonu, jak przez lunetę,
    oglądało pokój i opowiadało, co widzi po kolei. Zanotuj, do
    którego oka przyłożyło rulon.
    Zasugeruj dziecku, by podejrzało przez dziurkę od klucza,
    co się dzieje w sąsiednim pomieszczeniu. Sprawdź, które
    oko przyłożyło do dziurki.
    Zaproponuj, by dziecko, stojąc na jednej nodze, udawało bociana.
    Zapamiętaj, na której stanęło.
    Daj dziecku piłkę i poproś, żeby strzelało ci gole. Zobacz,
    którą nogą kopie piłkę.
    Powiedz dziecku, by zadzwoniło np. do babci. Przyjrzyj się,
    do którego ucha przykłada słuchawkę.
    Podaj dziecku zegarek lub muszlę, niech posłucha cykania
    lub szumu. Zobacz, do którego ucha przyłoży przedmiot.


  Wychwycenie poprzez taki sprawdzian, która ze stron dziecka
  jest silniejsza pozwala na właściwe ukierunkowanie go.
  Dodatkowe ćwiczenia wzmacniające silniejszą ze stron pozwolą
  na udane wykonywanie określonych czynności, co w starszym wieku
  przekładać się może na lepsze efekty w nauce, a więc sprawniejsze
  czytanie, pisanie.




  Autor: Redakcja dziecko24.pl