Przedszkole nr 113

Metody pracy

Pedagogika zabawy

Pedagogika zabawy to symboliczna nazwa poszukiwań metodycznych, które pozwalają ułatwić uczenie.
Jej celem jest dostarczyć prowadzącemu różnorodnych pomysłów, które umożliwią świadomą i kreatywną pracę z grupą. Wybrane do zajęć zabawy powinny spełniać określone zasady:
- dobrowolność uczestnictwa;
- uwzględnienie wszystkich poziomów komunikowania;
- uznanie pozytywnych przeżyć jako wartości i unikanie rywalizacji;
- posługiwanie się różnorodnymi środkami wyrazu.
Pedagogika zabawy prezentuje szeroki wachlarz propozycji pozwalających ożywić i urozmaicić tradycyjne nauczanie. Wyodrębnia się następujące rodzaje zabaw:
- zabawy ułatwiające wzajemne poznanie się,
- zabawy rozluźniające - odprężające oparte o taniec, ruch i gest,
- zabawy ułatwiające wprowadzenie do określonej tematyki spotkania,
- przedstawienie w sposób zagadkowy problemu i poszukiwanie jego rozwiązania według ustalonych reguł,
- metody pozwalające na łączenie doświadczeń i wiedzy dzieci,
- metody ułatwiające przekaz informacji zwrotnej, sygnalizujące odczucia dzieci,
- wspólne zabawy integrujące grupę.

Edukacja matematyczna wg E. Gruszczyk - Kolczyńskiej i E. Zielińskiej

Jej celem jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci i dobre przygotowanie ich do szkoły.
Powstała w wyniku badań naukowych zmierzających do połączenia w jeden proces:
- intensywnego wspomagania rozwoju inteligencji operacyjnej dzieci,
- kształtowania odporności emocjonalnej potrzebnej dzieciom do pokonywania trudności,
- rozwijania umiejętności matematycznych stosowanych w codziennym życiu i wymaganych potem na lekcjach matematyki.
Taki zakres kształcenia sprzyja stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci i dobrze przygotowuje je do nauki matematyki w szkole.

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

Metoda ta wspiera i stymuluje rozwój dziecka. Celem tej metody jest doświadczenie ruchu, kontaktu emocjonalnego, kontaktu fizycznego, kontaktu społecznego, poznanie własnego ciała. Stosując tę metodę dążymy do rozwoju: 
- świadomości schematu ciała, integracji poszczególnych jego części,
- orientacji w czasie i przestrzeni w środowisku zewnętrznym,
- poczucia bezpieczeństwa, zaufania do siebie i partnera, współdziałania, partnerstwa,
- emocji, opanowania ich,
- własnej inwencji, pewności siebie, inicjatywy,
- spontaniczności ruchu i zachowań,
- sprawności ruchowej, wyobraźni pojęć,
- koncentracji uwagi, sposobu komunikowania się,
- a także do integracji środowiska, w którym jesteśmy,
- oraz umiejętności rozluźniania się po okresie napięcia i koncentracji.

Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz

Założeniem Metody Dobrego Startu jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych (czucie ruchu) i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno-motorycznej. Są to funkcje, które leżą u podstaw złożonych czynności czytania i pisania. Usprawnienie w tym zakresie, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała jest wskazane dla dzieci przygotowujących się do nauki czytania i pisania, natomiast jest niezbędne dla dzieci, u których występują opóźnienia rozwoju tych funkcji. Ćwiczenia prowadzą do większej harmonii rozwoju psychoruchowego: wyższego poziomu rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych (mowy, myślenia) i instrumentalnych (spostrzeżeniowo-ruchowych).