NIEKTÓRE  LISTY  OD  CZYTELNIKÓW.

Kraków  12.40.2001r.   Jestem studentką i tak jak Susan kocham wykładowcę, jest żonaty, ma dzieci, to już trwa rok. Nie   mogę o tym powiedzieć rodzicom, ani siostrze. On się nie rozwiedzie, jak Kamil w Pani książce,   a ja nie umiem żyć bez niego. Może mi Pani coś poradzi. W środku koperty jest adres. Proszę do   mnie napisać. Pani jednej się zwierzyłam ze swojej nieszczęśliwej miłości. Przeczytanie książki   "Wygrać życie" sprawiło, że nabrałam do Pani zaufania.                                                                                                   Marzena

Łódź  03.06. 2002r.   Książka jest dla mnie wyprawą w nieanane, wędrówką w głąb duszy drugiego człowieka. Autorka   porusza  w  swych  książkach  aspekt  emocjonalny  i  psychologiczny. Patrzy na świat w sposób   specyficzny,  kobiecy. Uważnie  obserwuje  to  co  nas  otacza,  uczucia,  przeżycia  i  doznania.   Zawsze  potrafi  wzruszyć  wrażliwością  swojego  spojżenia. We wszystkich trzech ksiąźkach   w  "Spragnieni  miłości",  "Goguś"  i  "Wygrać  życie"  dopatrzyłam się talentu i charakteru oraz   "ziarenka  mądrości".                                                            Czekam na następne tytuły                                                                                    Zofia Strzałkowska

Gdynia 20 marca 2001r.                                      Miła blondyneczko!   Przepraszam, że piszę do Pani w ten sposób, ale tak naprawdę kaiążkę "Wygrać życie" kupiłem   z uwagi na Pani zdjęcie, podobają mi się w tym typie kobiety, póżniej zacząłem czytać. Przez   długi czas byłem hazardzistą jak ojciec Susan, był okres w moim życiu, w którym straciłem   wszystko, pieniądze, dom, miłość kobiety. By przestać grać musiałem zmienić miejsce   zamieszkania. Wyszedłem z tego mam nadzieję, że już na zawsze. Dzisiaj się zastanawiam,   dlaczego wcześniej nikt mi nie pomógł, przecież ja byłem chory. Leczy się alkoholików, a co   z takimi jak ja? Niech Pani poruszy ten problem w następnej swojej książce, czekam na nią   i na ładne zdjęcie.                                                                          Pozdrawiam.                                                                               Grzegorz Miaskowski

Poznań  03.maja 2001r.                                         Droga Pani Ireno!   Przeczytałam  Pani  książkę  i  mam  odczucie, że pisze Pani o sobie, swoim życiu, w tej sytuacji   dedykacja,  którą  mi  Pani  wpisała  ma  dla mnie szczególne znaczenie. Powieść jest w ciągłym    czytaniu,  ustawiła  się  kolejka,  a  wiek  czytelniczek od 20 do 80 lat. Jestem bardzo szczęśliwa,   że  mogłam  poznać  kogoś  takiego  jak  Pani. Kochana! Proszę niech Pani nie marnuje czasu,   a pisze, pisze, pisze, bo ludzie chcą Panią czytać. Pisze Pani lekko, zdania ciekawe, treść bardzo   wciąga, jest na czasie. Nie przesadzam, tak istotnie jest, zebrałam opinię, od tych którzy czytali.   Życzę zdrowia i wielkiej miłości, aby na drodze Pani życia stanęło wielu ciekawych ludzi.                                                                                                      Maria Falkowska                                                                                                      ul.Palacza 29 m. 44                                                                                                      60-242 Poznań

opis treści     książki