|
|
|
|
|
|
jego zabytki oraz zamki nad Loarą, szczególnie Nevers, gdzie nasi bohaterowie przez pewien czas zamieszkują. W Polsce akcja toczy się w Krakowie,Warszawie, Łodzi,nad morzem w Jastarni, Juracie, Białej Górze, Dąbkach, Władysławowie i na Helu oraz nad pięknymi jeziorami. Góry,to jeziorami na Mazurach w Giżycku. W górach Nowy Targ,Turbacz, Chabowka. Główną bohaterką tej powieści jest młoda, dwudziestoletnia dziewczyna, Susan. W momencie, gdy zaczyna się akcja jest pogrążona w żałobie. Jej zmarły, dużo starszy, zaradny lecz nie kochany mąż zapewnił jej dostatnie ciekawe życie. Młoda wdowa bez zawodu, wykształcenia zostaje bez środków do życia. Za radą matki, która jest z o wiele młodszym mężczyzną i nie ma czasu zająć się córką, wyjeżdża do Jastarni, gdzie mieszka jej dziadek. Na plaży poznaje przystojnego wykładowcę z Krakowa Kamila, który z nią żegluje, pokazuje piękne miejsca na wybrzeżu. Susan zakochuje się w Kamilu,ona też mu się podoba,ale nie na tyle, by wszystko dla niej poświęcić. Kamil wyjeżdża, obiecuje, że wróci. Susan czeka na niego,ale on nie wraca, jest załamana.Dziewczyna wraca do Krakowa znajduje pracę na prowincji w domu kultury, |
Wyjątek z książki: - On jest klasa, prawda? - powiedziała siedząca obok mnie dziewczyna. Popatrz, jak jest ubrany, jak się śmieje. I te oczy! Wygląda na drania. Kto by pomyślał, że to pan doktor. Popatrzyłam w tamtą stronę i od razu go poznałam. To był Kamil. On też mnie zauważył. - Będę opiekował się waszym rokim - powiedział z uśmiechem. - Chcę by wszystko między nami się dobrze ułożyło. Nie słuchałam o czym mówił dalej. Przypomniałam sobie nasze wspólne dni spędzone nad morzem. Okłamał mnie, nie wrócił. To z jego powodu płakałam. Dzisiaj ten człowiek nic dla mnie nie znaczył. Dlaczego wtedy tak cierpiałam? Susan unika Kamila, ale on nie daje za wygraną, pragnie zacząć znajomość z nową Susan, mądrzejszą i dojrzalszą nie biegnącą na każde jego skinienie. Susan jest samotna, mieszka w wielkim domu, który odziedziczyła po zmarłym mężu. Kamil wykorzystuje to i na nowo znajduje do niej drogę. Wyjeżdżają razem do Paryża. Klimat tego pięknego miasta sprawia, że uczucie wraca. Wyjątek z książki - pożegnanie Paryża: Rano, po dziesięciu dniach pobytu, żegnaliśmy Paryż. Staliśmy na placu de Gaulle'a, pod Łukiem Triumfalnym. Kamil przytulił mnie do siebie. - Byłem tutaj z tobą bardzo szczęśliwy - powiedział czule. Patrzyłam na ten ogromny plac, na płynący ze wszystkich stron tłum ludzi, na pomoście rozchodzące się ulice i pomyślałam, że jedną z nich opuścimy miasto, w którym nauczyłam się kochać. - Nie miej takiej smutnej miny - powiedział Kamil - wrócimy tutaj w maju. Nie pokazałem ci Luwru i wielu innych miejsc, które najpiękniejsze są wiosną. Z Paryża Susan z Kamilem jadą do miasteczka nad Loarą Newers, gdzie mieszka kuzynka Kamila, Simon. Jej syn dwudziestokilkuletni student Paul adoruje Susan, nie zdając sobie sprawy, że to dziewczyna wuja. Kamil pewny Susan, zajęty rozmowami z Simon i młodszym jej synem, Miłoszem nie zwraca na to uwagi. Susan zaniedbywana przez Kamila czuje się samotna, przyjmuje towarzystwo Paula. Razem pływają, żeglują po Loarze, zwiedzają zamki. Wyjątek z książki: Paul mocował łódź przy brzegu. Przyglądałam mu się dyskretnie. Był bardzo wysoki, dobrze zbudowany. Spalona słońcem skóra uwypuklała mocne mięśnie ramion. - Świetnie się z tobą czuję, Susan - powiedział. - Wydaje mi się, że znam cię od dawna. Pytam siebie, czy to tylko sen, który minie, czy też wszystko dzieje się naprawdę. Patrzyłam w jego twarz otwartą, szczerą. Było w niej coś ciepłego, czułego, uczciwego. Ja też chciałam być uczciwa. - Kocham Twojego wuja - powiedziałam. - To normalne, nie martw się tym. Studentki często podkochują się w swoich wykładowcach, ale to przechodzi jak grypa. Moja matka mówi, że młodzi powinni być z młodymi. Dla niego było wszystko jasne, ale nie dla mnie. Byłam pewna, że kocham Kamila i to wcale nie dlatego, że jest moim wykładowcą. Położyłam się ponownie na piasku, patrzyłam na spokojną wodę rzeki, wsłuchiwałam się w ciszę, którą przerywały tylko lecące nad moją głowa ptaki. Zamknęłam oczy. Zobaczyłam nasz pokój w Paryżu i Kamila biegnącego ze mną przez plac Strawińskiego do fontanny szczęścia. Po powrocie z Paryża Susan zamieszkuje razem z Kamilem jest szczęśliwa, mimo protestów swojej matki, która uważa, że powinni wziąć ślub. Matka Kamila też zwalcza ten związek, udaje chorobę serca, by odciągnąć syna od Susan. Święta Bożego Narodzenia Susan spędza sama. Do Polski przyjeżdża Paul zabiera ją na sylwestra do Warszawy, zostają tam kilka dni. Wyjątek z książki - pożegnanie: Żegnaliśmy się na Dworcu Centralnym. Stałam w oknie pociągu i patrzyłam na wspinającego się na palcach Paula. - Czy mogę do ciebie napisać, Susan - zapytał. Nie musisz mi odpisywać. Myślę, że jest dla nas jakaś szansa, mówiłem ci już o tym w dyskotece, ale pominęłaś moje słowa milczeniem. Pragnę ci powiedzieć, że dni spędzone z tobą były cudowne. Zawsze będę je pamiętał. Ja wiem, że jeszcze go kochasz, ale ja będę cierpliwie czekał na ciebie. Jeśli chcesz mogę przyjechać latem, pojedziemy razem nad morze. Zadawał mi tyle pytań. Robił dalekie plany. Zapragnęłam nagle, by nie wyjeżdżał, lecz został ze mną. Czułam szansę, którą nam dała spadająca gwiazda. Chciałam dalej być z nim, ale wiedziałam, że to niemożliwe, że musi wracać do domu, na studia. Kamil przejrzał grę matki, by wynagrodzić Susan samotne święta zabiera ją w góry. Matka Susan w międzyczasie odkrywa, że Kamil nie ma jeszcze rozwodu, a jego żona wcale nie jest za granicą, i że jeszcze długo po poznaniu Susan z nią mieszkał. Mówi o tym córce. Susan ta wiadomość załamuje, sprzedaje dom i wyprowadza się z Krakowa. W nowym miejscu odwiedza ją Paul. Kamil szybko przeprowadza rozwód. Na tym jednak powieść się nie kończy. Losy Kamila, Susan i Paula toczą się dalej, aż do końca.  opinie czytelników książki  |
|
