NIEKTÓRE  LISTY  OD  CZYTELNIKÓW.

Katowice 21 listopada 1997 r.                                               Droga Pani.    Właśnie skończyłam Pani książkę "Spragnieni miłości". Jutro ją zacznę czytać od nowa. Leżę    w szpitalu, jestem w ciąży, są komplikacje. Mąż chcąc mnie pocieszyć przyniósł mi z biblioteki    Pani powieść. Losy Patryka, Natalii, jej dzieci, szczególnie Remiego tak mnie wciągnęły, że    zapomniałam o moim bulu, ciepieniu i strachu. Niech Panią Pan Bóg błogosławi, za to, że pisze    Pani książki przynoszące ulgę w cierpieniu. Ja z kolei przyrzekam, że jak moja dziewczynka    urodzi się zdrowa dam jej na imię Natalia.                                                              Serdecznie panią pozdrawiam, życzę wiele zdrowia.                                                                                          Monika Brzozowska

Poznań 17 lutego 1998r.                                               Cześć, pisarko!   Jestem młodym człowiekiem. Moja matka kupiła w księgarni "Sprzgnieni miłości" i ja też   przeczytałem, bo zainteresowały mnie losy syna Natalii Remiego. Ja też przeżyłem taką   nieszczęśliwą miłość, odbierałem sobie życie, teraz wiem, że to było bez sensu. O ile zna Pani   Remiego, a myślę, że tak, wszystko jest takie prawdziwe. Niech Pani powie Remienu, przekona   go, żeby porzucił Izę, bo ona go wykończy. Życzę powodzenia Remiemu, by zmienił swoje życie.   Czuję, że on gdzieś jest, istnieje naprawdę.                                                                             Dariusz Wrzesiński

opis treści     książki