K A T O W I C E   styczeń  2001r.                                                        K A T O W I C E   lipiec  2003r.

Katowice 01 lipiec 2003r.                    - Lubię czytać Pani ksiąki, bo pozwalają mi zrozumieć kobiety. Julia ma umierającego męża,       a ciągle wsłuchuje się w muzykę. Nawet na ich ostatni rejs zaprosiła kapelę. Czy była to odpowiednia       chwila?                    - Uważam, że tak. Muzyka towarzyszy nam zawsze gdy się rodzimy, umieramy. A co do       kapeli – to Konrad zaprosił muzyków.                    - A później. Julia jest w żałobie, a już rozgląda się za innymi mężczyznami, przyjmuje       ich zaloty, chodzi na przyjęcia.                    - Lekko Pan przesadził. Julia bardzo cierpi. Generalnie kobiety w żałobie robią wszystko,       by się czymś zająć, zapomnieć, chociaż najczęściej się to nie udaje.                    - Julii nadzwyczaj dobrze się udaje. W niedługim czasie szykuje się do ślubu. Czy nie       za wcześnie?                    - Uważam, że to dobrze, gdy kobieta znajduje w sobie dość siły, by postawić grubą kreskę       pod tym co się stało i zacząć życie od nowa. Nie chce być sama.                    - Julia nie jest sama. Ma syna. Dlaczego go chroni nie szuka w nim oparcia, oszczędza      w trudnych chwilach?                    - Widocznie nie ma Pan dzieci, redaktorze. Każda matka tak jak Julia chroni swoje dziecko       przed cierpieniem.                    - Ale zostawmy Julię w spokoju, najbardziej zainspirowała mnie postać Sharon, słowa które       głosi mogą zdenerwować każdego normalnego faceta. Dlaczego ma Pani tak złą opinię o mężczyznach?                    - Przeciwnie, moje osobiste odczucia na ten temat są pozytywne, spotykam wiele kobiet, które       cierpią z powodu mężczyzn, płacą wysokoą cenę za bycie w związku.                    - Ale, żeby aż tak? Sharon mówi, że kazda kobieta marzy o przykuciu swojego męża do łóżka       łańcuchem, by spełniał jaj oczekiwania. I jak to z wami jest?                    - Może nie każda, ale wiele kobiet, gdyby miało odwagę postąpiło by tak jak Sharon z Peterem.                    - A co Pani miała na myśli pisząc, że mężczyźni zakłucają kobietom ciszę?                    - Tak jest istotnie. Widzi Pan, gdy kobieta długo jest sama i nagle pojawia się mężczyzna,       w jakiś sposób dezorganizuje jej życie. Każdy z was pragnie, by się nim bez przerwy zajmować,       gotować, robić kanapki, chwalić nawet gdy nie ma za co i wtedy...                    - Wtedy co?                    - Kobieta samodzielna zaczyna spostrzegać, że brak jej spokoju i ciszy, która jest nam       potrzebna, by pracowć i żyć.

książki     wywiady     kontakt