Ł Ó D Ź   listopad  1994r.

ŁÓDŹ listopad 1994r.                   - Pyta  mnie  Pani, co  tak  naprawdę sądzę o miłości? Nie ma żadnej różnicy między moimi    osobistymi  odczuciami  i  tym  o  czym  piszę  w  moich  książkach. Moim zdaniem miłość jest czymś    najpiękniejszym,  najlepszym,  co  może  nam  się  przydarzyć  w  życiu,  jest  lekarstwem, spełnieniem,    pragnieniem bycia lepszym. Piszę o miłości nie zawsze spełnionej i łatwej, ale zawsze pięknej ze swoimi    smutkami  i  radościami. Wszyscy pragniemy miłości, ale często kiedy przychodzi boimy się, uciekamy    przed nią, a powinno być inaczej.                   - Jak?                   - Nie ma na to recepty,  ale  gdy  spotkamy  kogoś  i  od  razu  wiemy, że jest to ten człowiek    powinniśmy rzucić dla niego wszystko. Czasem się nam wydaje, że miłość się skończyła, zamykamy się    w sobie, cierpimy. Jeśli kochamy naprawdę powinniśmy się uwolnić od złych myśli i walczyć o wybraną    osobę, zanim nie będzie za póżno.                   - Co może Pani powiedzieć tym, co zetknęli się ze śmiercią, stracili na zawsze kogoś bliskiego.                   - To  musi  boleć,  wiem jak to jest, bo sama przeszłam przez żałobę. Tym  co  stracili  kogoś    bliskiego pragnę powiedzieć, że miłość, ta prawdziwa nigdy się nie kończy, nie umiera; ona po prostu jest    w chmurach, obłokach, kwiatach. Głęboko wierzę , że ci, co odeszli opiekują się nami.Wszystkie dobre     dni, które przeżyliśmy z kochaną osobą powinny nam dodawać odwagi i wiary, która daje nam siłę, moc    przetrwania, często podpowiada, że w tle naszego życia jest karta, którą można zagrać od nowa, o ile    tylko chcemy i gdy nie opuści nas nadzieja.

książki     wywiady     kontakt